Friday, 15 March 2013

Mr Piano Mrs Gitar 2

Hubungan aku dan Husaini semakin rapat tetapi tak lama selepas Husaini cakap dia nak pergi belajar dekat luar negara.Dia cakap pun lepas dia pergi.sedih-sedih.Dia nak tinggalkan aku.Diulang diia nnaak tinggalllll kannn akuuu!Aku ni dah la terjatuh cinta dekat dia .Bukan dia nak pergi luar negara tetapi dah pergi pun.Sebelum dia pergi dia ada cakap sesuatu dengan aku.Dia cakap macam ni dengan aku:

"Syah aku nak cakap dekat kau yang aku suka dekat kau"kata Husaini

"Eh kau ni ...aku pun suka dekat kau"selamba aku menjawab.

"Eh maksud aku suka macam erm..."percakapannya dipotong olehku

"Macam-macam Aznil ker?"kataku loyar buruk

"Kau ni kan...nak kena ni"katanya.Aku apalagi larilah.Masa tu memang aku tak perasan ayat suka yang dia guna tu.Sekarang baru aku faham sebab hati aku dah tergelincir dengan mamat piano ni

Aku pun tak tahu dia nak pergi luar negara.Selepas dia pergi baru aku tahu.Aku dengar yang dia dah lama dah terima tawaran tu tapi nak tunggu semester kedua habis.Husaini aku pun cintakan kau....
<<<<<<<<
    Selepas tu hidup aku tak ceria seperti dulu.

Sedang aku lalu di bilik muzik aku terdengar bunyi piano..merdu sangat..sapa main eh??Aku intailah.Aku tak sangka aku terpandang orang yang aku rindui..Korang tahukan siapa??Siapa lagi kalau bukan..

"Husaini"pantas mulutku menyebut nama tu .Insan itu berpaling ke arahku.Bukan Husaini tapi wajahnya.Tiba-tiba air mataku mengalir..

"Kau sapa datang sini?? nangis nangis segala..kau ingat ni bilik untuk mengalir air mata ker?"katanya kasar.Ya Allah kasarnya bahasa .Aku terus mengelap air mataku.

"Erm sorry silap orang"kataku.Kenapa kau bukan Husaini?Aku rindu kau Husaini...

"Eh kau tunggu kejap"katanya dia menghulurkan sesuatu kepadaku

"Apa ni?"tanyaku

"Baca ajelah minah senget oi"bentaknya.Amboi panggil aku minah senget segala.Aku cili kan.

"Eh aku jalan senget ker?Eh mamat mulut nuklear jaga sikit mulut kau tu"kataku seraya mengambil kertas yang dia bagi.Aku membaca surat itu di depannya.


Kepada Nuraisyah,

Syah aku minta maaf sebab tak cakap benda sebenarnya dekat kau.Aku rindu sangat dekat kau.Tetapi keadaan tak mengizinkan untuk aku jumpa kau.Syah aku cintakan kau.Demi Allah mula-mula aku pandang kau hati aku dah tak keruan.Bila dengar kau petik gitar hatiku meronta.Sebenarnya aku nak pinang kau apabila aku habis semester tapi aku tak boleh sebab aku dah tak boleh hidup lama.Sebenarnya kalau boleh aku nak selalu bersama kau.Tapi aku tahu nyawa aku dah nak sampai.Aku menghidap penyakit barah otak tahap 4.Mungkin setelah kau baca surat aku dah takde.Aku minta maaf.Aku nak satu jer dari kau plez jadi ahli keluarga aku kau kahwinlah dengan Abang aku iaitu orang yang bagi surat ni dekat kau.Tolong penuhi permintaan aku ya. 

                                                                                                                      Untukmu Sayangku,
                                                                                                                        (HUSAINI)

Aku berasa sebak sangat.Husaini kenapa kau tinggalkan aku.Aku memandang Abangnya tanda menanyakan apakah betul apa yang tertulis pada surat tu.Abangnya hanya mengganguk.Aku terus menangis.

"Sudahlah tu jangan kau nangis nanti orang cakap aku buat kau macam ni.Dahla tu nanti roh adik aku tak tenang "katanya marah

"Kenapa semua orang nak tinggalkan aku??Ibu bapa aku tinggalkan aku,Ain kawan baik aku tinggalkan aku sekarang Husaini pun tinggalkan aku.Allah jer selalu ada dengan aku.Kenapa?"tanya ku dalam sendu.Ya Allah kuatkan hati hambamu ini.Ya Allah kenapa kau beri dugaan ini padaku.Apa salahku??

"Kau tak faham ker aku cakap cukuplah menangis .Kau ni bisinglah."bentaknya lagi.Lalu berlalu dari situ.

"Kenapa hidup aku macam ni?Kenapa?Aku .....dah takde sapa-sapa Ya Allah  kenapa harus macam ni ?"tangisku lagi (keseorangan)

"Nah"tiba-tiba ada orang hulurkan tisu dan air untukku.Mamat tadi

"Aku rasa kau tak berseorangan .Kau ada aku"katanya lalu mendapatkan piano dan memainkannya.Merdu sangat.Ni kan lagu aku suka masa kecil takkan lah ni budak yang mainkan lagu ni padaku dulu,

"Syamir?"tanyaku

"Macam mana kau tahu nama aku?"tanya Syamir.Aku pun nyayi lagu tu.Lagu Dango daikozoku.

"Anjeli?"tanyanya.Aku hanya mengganguk

"La kau rupanya tak perasan ni kau lain sangat.Macam mario maurer"kataku

"Memang pun hehehe.Hemsem tak aku?"tanyanya
 
Ni Syamir..

 
     Ni Nuraisyah

"Perasanlah kau ni"kataku

"Aku perasan pun kau suka aku kan?"tanya Syamir

"Wek..kataku tak ada maknanya"kataku

"Kau suka aku kan?"

"Tak"

"Ya"

"Tak suka"

"Suka"

"Iee...bencinya"

"Iee...cintanhya"

"Ish geremnya aku"

"Ish sayangnya aku"

"Stop it"kataku tegas

"Kau suka aku kan?"

"Tak"aku

"Ya"dia

"Tak"aku

"Ya"dia

"Tak"aku

"TAk"dia

"Ya"op dah terlepas.Dia apa lagi tersegih la..

"Last semester ni kita kahwin"

"Tapi"

"Takde tapi-tapi"

"Erm...."

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Ikuti sambungannya

Thursday, 14 March 2013

Mr Piano and Mrs Gitar

Ni cerpen ketiga mirah..
+++++++++++++
         
 Gitar dengan piano boleh bersatukah??Ikutilah kisah Aisyah dan Husaini hehehe....

'Hemsemnya mamat tu'bisikku

"Hemsemnya mamat tu"kata sahabat baikku,Ain.Dahla tiru ayat aku ish..ish..ish

"Eh Ecoh siapa mamat tu?"tanyanya lagi .Dahla panggil aku Ecoh mak bapak aku punyalah bagi nama yang cantik dia panggil aku Ecoh.Ni cikgu Zurina punya pasallah bagi nama macam tu kat aku.Ehem lupa nak kenalkan diri nama aku Siti Nuraiysah binti Rosli dan sebelah aku minah yang banyak songeh ni nama dia Nur Ain binti Zaid.Korang nak tau apa hobi aku...tentulah main gitar hehehe..berulang pada citer tadi

"Aku pun tak tahu mungkin pelajar senior dekat sini kut.Kau ni pun satu baru masuk universiti dah gedik."perliku

"Eh mana aku gedik...aku cuma tanyalah"kata Ain  "Eh mamat tu tengok kearah sinilah"kata Ain lagi.Aku terus melihat kearah mamat tu.Betullah dia tengok kearah sini maksud aku tepat ke mata aku.Ni aku kecut perut ni.,

"Ain jomlah pergi dari sini "kataku

"Dia mai dah"kata Ain.What dia datang ke sini ker?Aku apa lagi tarik tangan air berlalu dari situ.Tanpa aku sedar pas pelajar aku jatuh.

>>>>>>>>
"Kenapa kau lari tadi Ecoh?"tanya Ain

"Bila masa aku lari kau ingat aku nak merentas desa ker?"soalan dibalas dengan soalan .Apalah aku ni.

"Tadi kau bukan lari ker?"tanya Ain lagi

"Mana ada aku lari aku jalanlah"kataku

"Kau ni tak habis-habis nak loyar buruk dekat sini"kata Ain marah

"Ala sekali sekala apa salahnya .Ain jomlah teman aku pergi bilik music aku nak main gitar la"kataku

"Kau ni tak habis-habis dengan gitar memang tak berubah langsung hobi kau "kata Ain

"Rock sikit.Jomlah teman aku"kataku

"No..no..no aku ada kerja nak buat kau peergilah dulu"kata Ain seraya berlalu dari situ

"Tak guna punya kawan"tempikku.Ain hanya menjelir

<<<<<<<
Sesampai saja di bilik muzik aku mencari alat muzik kesukaanku.Tu dia.Aku pun memetik gitar tersebut

Tuhan tolong aku
Ku tak dapat menahan rasa didadaku
Ingin aku memiliki
Namun dia ada yang punya

Tuhan bantu aku
Ternyata dia kekasih sahabatku
Entah apa yang harus ku katakan
Hatiku bimbang jadi tak menentu

Bukan maksud diriku melukai hatimu
Namun aku juga wanita
Yang ingin merasakan cinta

Never never want you
Really really love you
Maafkan aku mengecewakanmu
Really really love you
Never never leave you
Segera aku melupakan dirinya

Never never want you
Really really love you
Maafkan aku mengecewakanmu
Really really love you
Never never leave you
Segera aku melupakan dirinya

Selesai saja aku menyanyi lagu tu aku dengar satu tepukan yang tak berapa nak gemuruh sangat.La mamat ni 

"Sedap suara"kata si dia

"Kau nak apa datang sini"tanyaku garang

"Nak bagi ni kat kau...Siti Nuraiysah"katanya...Korang nak tahu dia tahu dari mana nama aku?Dia ambil  pas pelajar aku.Aku tak perasan pun pas pelajar aku hilang selamat duit aku.hehehe

"Terima kasih"kataku sambil menyambung memetik gitar

"Welcome.Lupa nak kenalkan diri Nama aku Mohd Husaini Bin Yaacob pelajar senior kat sini"katanya

"Ada aku tanya?"kataku perlahan

"Memang kau tak tanya tapi aku nak bagi tahu"kata Husaini.Ish mamat ni telinga lintah rupanya

"Yelah..sorry kalau aku kecilkan hati kau boleh kau tinggalkan aku sediri tak?"tanyaku

"Tak boleh sebab aku nak main piano kejap dekat sini"katanya

"Alah..lecehla kau ni kau main dekat lain la.."kataku

"Kau ingat piano tu macam gitar ker boleh bawa pergi kemana-mana."katanya.Iya jugak kan piano punyalah besar super man pun tak semestinya boleh angkat.kekekee jangan marah yer superman

"Asal kau senyum sorang-sorang kau dah gila ker?"tanyanya.Eh nampak sangat ker riak muka aku ni?

"Kau ni mulut berlapik sikit kau ingat aku gila ker kalau aku gila dah lama dah aku belasah kau dengan gitar ni"kata ku melawak.Husaini hanya ketawa

"Kau ni luculah. Jomlah join aku main piano"kata Husaini

"Erm...tak pandai"kataku jujur

"Aku bukan suruh kau main piano tapi aku main piano kau main gitar dan nyayi"kata Husaini

"No tak adil .Tadi aku dah nyayi sekarang kau pulak nyayi"kataku

"Yelah aku nyayi..erm kau tahu nak nak main lagu Hati yang tersakiti?"tanya Husaini.Aku hanya mengangguk.Kami mula memulakan muzik


Pernahkah kau merasa jarak antara kita
Kini semakin terasa setelah kau kenal dia
Aku tiada percaya teganya kau putuskan
Indahnya cinta kita yang tak ingin ku akhiri
Kau pergi tinggalkanku
*courtesy of LirikLaguIndonesia.Net
Tak pernahkah kau sadari akulah yang kau sakiti
Engkau pergi dengan janjimu yang telah kau ingkari

Oh tuhan tolonglah aku hapuskan rasa cintaku
Aku pun ingin bahagia walau tak bersama dia
Memang takkan mudah bagiku tuk lupakan segalanya
Aku pergi untuk dia

Tak pernahkah kau sadari akulah yang kau sakiti
Engkau pergi dengan janjimu yang telah kau ingkari
Oh tuhan tolonglah aku hapuskan rasa cintaku
Aku pun ingin bahagia walau tak bersama dia
(walau tak bersama dia)

Oh tuhan tolonglah aku hapuskan rasa cintaku
Aku pun ingin bahagia walau tak bersama dia

Tiba-tiba bunyi tepukan  yang gemuruh sangat.La ramainya tengok aku dan Husaini buat persembahan .Malu
nyer.Aku ternampak Ain dekat celah-celah orang ramai.Tak guna punya kawan.

"Ain...kenapa kau panggil orang ramai dekat sini"kataku padanya apabila dia berada di depanku.

"Hobi"jawabnya selamba.What Hobi?Ni dah melampau ni.Aku apa lagi aku cubit tangan dia.

"Auch"katanya bukan perlahan tetapi satu bilik muzik dengar suara dia.Malulah tu.Semua orang gelakkan dia

"Eh kau ni agak-agaklah nak memalukan aku"kata Ain berbisik

"Ehem.."tiba-tiba ada suara menyampuk.La lupa pulak mamat kat sebelah aku ni

"Eh korang tolonglah main satu lagu lagi"kata salah seorang pelajar universiti ni

"Tapi..."tak sempak aku nak cakap dah ada menyampuk.

"Ala plez"sapa lagin kalau bukan minah senget ni.korang tahu tak sapa Ain gitu.

"Okey korang kami nyayi satu lagi lagu."Kata Husaini.Ala aku ni tak biasa dengan orang ramai

"Kau  nak nyayi lagu apa"tanyanya lagi...Ha ni lah nak tunjuk bakat aku nyayi lagu Inggeris

"Kau tahu tak lagu This is me"tanyaku

"Tahu"kata Husaini

"Okey kita nyanyi lagu tu..1..2,..3"kataku terus menyayi lagu tu

I've always been the kind of girl
That hid my face
So afraid to tell the world
What I've got to say
But I have this dream
Right inside of me
I'm gonna let it show
It's time to let you know
to let you know

This is real
This is me
I'm exactly where I'm supposed to be now
Gonna let the light shine on me
Now I've found who I am
There's no way to hold it in
No more hiding who I wanna be
This is me

Do you know what it's like
To feel so in the dark
To dream about a life
Where you're the shining star
Even though it seems
Like it's too far away
I have to believe in myself
It's the only way

This is real
This is me
I'm exactly where I'm supposed to be now
Gonna let the light shine on me
Now I've found who I am
There's no way to hold it in
No more hiding who I wanna be
This is me

Setelah aku nyayi giliran Husaini pula Nyanyi

You're the voice I hear inside my head
The reason that I'm singing
I need to find you
I gotta find you
You're the missing piece I need
The song inside of me
I need to find you
I gotta find you


Kami pun sama-sama nyayi  



This is real
This is me
I'm exactly where I'm supposed to be now
Gonna let the light shine on me
Now I've found who I am
There's no way to hold it in
No more hiding who I wanna be
This is me

You're the missing piece I need
The song inside of me

This is me

You're the voice I hear inside my head
The reason that I'm singing

Now I've found who I am
There's no way to hold it in
No more hiding who I wanna be
This is me

tamat saja lagu tu aku dengar penonton bersorak untuki kami.hheee.Penontonlah sangat.

"Cayalah kawan aku nyayi macam bintang"kata Ain

"Of course lah"kataku

"Dah mai dah perangai perasan dia"kata Ain.
<<<<<<<<<<<<<<<<

Teruskan membaca

Friday, 1 March 2013

Eyyad Suzana 2


………
Setelah habis makan,Suzana bangun dari kerusi untuk beredar dari situ tapi ditahan oleh Eyyad.Eh..jangan salah faham berlapik bukan pegang tangan tapi pegang bahu..

“Suzana biar saya hantar awak”kata Eyyad

“Tapi saya nak balik ke kampus dengan kawan saya”tegah Suzana sambil melarikan bahunya dari dipegang oleh Eyyad
.
“Sorry….Tapi mereka dah pulanglah tadi semasa kita makan”kata Eyyad

“Kenapa awak tak cakap tadi?”Tanya Suzana

“Dah awak tak tanya.Lagipun awak makan bukan main tak ingat dunia”jawap Eyyad selamba.

“Ish…awak ni .Kenapa tak caka…awak jom lari”kata Suzana sambil menarik Eyyad tapi tidak diendahkan oleh Eyyad’Mampuslah aku’bisik Suzana.

“Hei Zana buat apa dekat sini?Siapa ni?”tiba-tiba suara yang amat  dikenali Suzana menyapanya.
“Asalamualikum mama… papa..”kata Suzana

“Waalaikumusalam”jawap Puan Zuliza dan Encik Syafiq serentak.Mereka masih melihat kearah Eyyad minta penjelasan.

“Erm..Eyyad kenalkan ni papa and mama saya..mama papa ni Senior Zana kat kampus”kata Suzana

“Selamat berkenalan pak cik …mak cik”kata Eyyad sambil menyalam tangan Encik Syafiq dan hanya memberi senyuman kepada Puan Zuliza.

“Mama ..papa tolong hantar Zana ke kampus boleh?”rengek Suzana

“Tak boleh mama ngan papa nak dating ni ..mana boleh ganggu”kata Encik Syafiq

“Takpe saya hantar awak”sampuk Eyyad

“Tapi ..”

“Takpe saya hantar awak dengan selamat”sampuk Eyyad lagi

“Ok ..mama papa Zana balik dululah kalau macam tu”kata Suzana

“Eyyad jaga Zana baik-baik kalau terjadi apa-apa saya pancung kepala kamu”kata Encik Syafiq

‘Oi..garangnya..kalau dia jadi bapak mertua aku macam mana eh…ish Eyyad kau baru kenal dialah’bisik Eyyad

“Eyyad kenapa dengan awak ni..dah dekat planet mana ni.. jomlah”kata Suzana..Eyyad apa lagi merahlah muka sebab malu

“Pak cik ..mak cik saya pergi dulu eh.Asalamualikum”kata Eyyad cover malu

“Waalaikumusalam…”kata Puan Zuliza dan Encik Syafiq serentak”Hati-hati pandu kereta tu…jaga anak mak cik baik-baik”kata Puan Zuliza

“Baiklah mak cik”kata Eyyad lagi

Mereka terus keluar dari restoran tu.
……………….
Mereka hanya mendiamkan diri semasa bereda di dalam kereta.Radio di dalam kereta Eyyad memutarkan lagu Cry On My Shoulder

If you wanna cry
Cry on my shoulder
If you feeling your heart get colder
Yes I show you what real love can do

Kedengaran suara Suzana turut mengikuti rentak lagu

What Love can do
What love can do
Love can do
Selesai saja lagu itu bertukar lagu lain Eyyad bersuara

“Sedap awak nyanyi lagu kegemaran saya”kata Eyyad

“Ermm..awak dengar ke?”tanya Suzana

“Sapa tak dengar ..suara awak tu lagi kuat dari radio tu”kata Eyyad

“OO…tu lagu favourite saya …”kata Suzana

“Tu pun lagu favourite saya..tapi saya lagi suka lagu One thing nak dengar tak?”tanya Eyyad sambil mematikan radio ..Suzana hanya diam..tetapi Eyyad tetap menyanyi

I try play it cold
Girl when looking at you
I can never be brave
Cause you make my heart race 

Suara Eyyad amat merdu pada pendengaran Suzana..Lagu ini bagai ditujukan untuknya..eh Suzana ni 
perasan lebih.
.
So get out ..get out..get out of mind
I don idon don know what it is
Cause make my heart race

Tiba –tiba Eyyad berhenti menyanyi mungkin dah habis

“Lagu ni saya  tujukan untuk awak Suzana”kata Eyyad’Aku mimpi ke’bisik hati Suzana..Suasana diam seketika hingga Suzana bersuara”Eyyad berhenti kat kedai hadiah tu kejap”kata Suzana

“Kenapa pula?”tanya Eyyad

“Saya nak bagi hadiah ni kepada kawan saya “kata Suzana

“Oh …hari jadi siapa eh?”tanya Eyyad lagi

“Hari jadi kawan saya zaman kecil…dulu saya pos jer tapi sekarang ni dia ajak saya jumpa saya sebab dia sekampus dengan saya”kata Suzana

“Oh..”kata Eyyad sambil memberhentikan kereta di pangkin kereta

“Eyyad awak boleh tolong saya pilih hadiah tak…dulu ayah saya yang pilih sebab awak teman saya awak lah yang pilih”kata Suzana

“Eh..kenapa pula saya..awak pilihlah yang mana awak suka”kata Eyyad

“Masalahnya kawan saya tu lelaki”kata Suzana..Eyyad apa lagi panaslah muka sebab cemburu’Sabar Eyyad control macho sikit’getus Eyyad mengawal perasaan cemburu

“Ok jom saya pilih”kata Eyyad menahan getaran suara yang cemburu
…………..
“Ok ambil yang ni bagi dekat dia”kata Eyyad sambil memberi Teddy bear kepada Suzana

“Awak dia lelakilah”marah Suzan…mana tak marah semua yang dipilih oleh Eyyad perempuan jer yang minat pilih warna pinklah….teddy bearlah dan kuali pun dia nak ambil beri hadiah..Tiba-tiba Eyyad menyerahkan sesuatu kepada Suzana..cantik sangat bebola yang ada salji dalam tu dia ambil bola salji tu dua..  dua lagi bebola bentuk bintang yang ada pokok krismas

“Ni untuk awak …dan ni untuk saya dan yang bentuk bintang bagi kat kawan awak”kata Eyyad

“Apasal saya dan awak bentuk bulat?”tanya Suzana’Yey boleh hadiah free’kata Suzana dalam hati

“Saja…. Awak bagi dia yang bintang yer saya pun akan bagi yang bintang satu lagi untuk kawan saya juga”kata Eyyad

“Kalaulah kawan awak tu jodoh kawan saya mesti mereka terkejut sebab hadiah mereka sama kan”kata Suzana
“Tapi kalau awak jodoh saya lagi best”kata Eyyad selamba..Suzana hanya diam sebab malu..

Selesai membeli hadiah mereka terus ke kampus.
................
      Setiba saja Suzana di Midvalley,aku terus mencari kelibat seseorang.'Mana Yad ni ?Dia kata pakai baju biru'bisik  Suzana.Tiba-tiba matanya tertangkap lelaki yang berpakaian hijau membelakanginya..Dia terus ke sana.

"Erm..Awak ni Yad ker?"tanya Suzana.Lelaki itu mengganguk dan berpaling sambil berkata"Su"saat mata mereka bertembung,masing-masing kelu.

"Suzana ..jadi awaklah Su kawan saya?"tanya Eyyad memecahkan sunyi.Suzana hanya mengganguk

"Duduklah"kata Eyyad lagi apabila melihat Suzana berdiri.Suzana terus duduk

"Erm...selamat hari lahir Eyyad tak tahu pulak awak ni Yad kawan saya masa tadika tak sangka awak banyak berubah"

"Eleh awak tu banyak berubah masa tadika dulu ,kalau ada nak buli awak, awak balas.Sekarang dah baik sangat"kata Eyyad nada seloroh

"Awak tak tahu apa-apa jangan cakap banyak-banyak"tiba-tiba Suzana marah

"Relak ar..saya gurau jer la."kata Eyyad memujuk

"Tapi kan awak memang berbezalah masa awak empat tahun dulu.Dulu awak selekeh sekarang dah cantik "kata Eyyad.Suzana apa lagi blusing arr..

"Erm awak pun dulu bukan main montel dah la penakut saya yang tiga tahun pula lindung awak "kata Suzana sambil gelak.Eyyad bingung

"Apa maksud awak tiga tahun bukan awak empat tahun ker?Budak tiga tahun tak dibenarkan masuklah"

"Eh..awak dah lupa ker saya ni anak pengurus tadika tu la.."

"Awak malunya saya .Tak sangka orang yang lindung saya masa tadika dulu ialah awak yang tiga tahun."kata Eyyad(muka dah merah padam menahan malu)Suzana hanya gelak

"Awak ingat tak masa saya beri nombor telefon dekat awak?"tanya Eyyad

"Ingat"kata Suzana

"Saya ni memang kagum dengan awak masa tu sebab awak boleh ingat nombor telefon mummy saya dalam masa satu hari jer..padahal saya tak ingat pun "kata Eyyad

"Erm..awak sebenarnya mummy awak dan mama saya berkawan baik .Mummy awak selalu call saya nak tanya khabar pada saya.Sebab tu saya ingat nombor telefon mummy awak"kata Suzana seraya sengih nampak gigi

"Sebab tu la masa saya nak naik darjah satu mummy suruh saya belajar silat?"tanya Eyyad.Suzana hanya mengganguk

"So macam mana sekarang dah tak lembik ker?"perli Suzana

"Awak tahu tak mama saya tak bagi saya makan kalau saya tak belajar silat?Tengok badan saya dah kurus macam cicak"kata Eyyad merajuk

"Alabubububu..jangaklah mengajuk.Awak dah kacak dah pun"kata Suzana

"Jadi awak nak kahwin tak dengan Cicak kobeng yang kacak ni?"tanya Eyyad

"Tak naklah"kata Suzana.Jelas wajah Eyyad yang ceria tadi berubah menjadi masam"Kalau takde yang masuk meminang macam mana saya nak terima orang tu?Tak kan saya nak pergi meminang orang tu?"kata Suzana lagi.Eyyad apalagi melompat dari kerusi.Orang ramai yang melihatnya hanya mengeleng.Suzana hanya memberi senyuman kepada mereka (malu beb)

"Awak kenapa lompat tak malu ker?"tanya Suzana

"Malu"kata Eyyad

"Jom keluar dari tempat ni"kata Suzana.Eyyad hanya senyum sampai telinga

.....................................

Dengan sekali lafaz jer Eyyad dan Suzana sah jadi suami isteri .

Mereka berharap sangat yang mereka akan bahagia hingga ke akhir hayat ....amin..

Tamat...

sorry sebab saya buat penamat yang pendek....Mirah letah dah nak menulis lepas ni nak buat kisah lain pulak mugkin pasal kawan mirah yang namanya Ecoh...hihihi kalau tuan punya badan baca cerpen ni sorry