Eyyad Suzana 2

………

Setelah habis makan,Suzana bangun dari kerusi untuk beredar dari situ tapi ditahan oleh Eyyad.Eh..jangan salah faham berlapik bukan pegang tangan tapi pegang bahu..

“Suzana biar saya hantar awak”kata Eyyad

“Tapi saya nak balik ke kampus dengan kawan saya”tegah Suzana sambil melarikan bahunya dari dipegang oleh Eyyad

.

“Sorry….Tapi mereka dah pulanglah tadi semasa kita makan”kata Eyyad

“Kenapa awak tak cakap tadi?”Tanya Suzana

“Dah awak tak tanya.Lagipun awak makan bukan main tak ingat dunia”jawap Eyyad selamba.

“Ish…awak ni .Kenapa tak caka…awak jom lari”kata Suzana sambil menarik Eyyad tapi tidak diendahkan oleh Eyyad’Mampuslah aku’bisik Suzana.

“Hei Zana buat apa dekat sini?Siapa ni?”tiba-tiba suara yang amat  dikenali Suzana menyapanya.

“Asalamualikum mama… papa..”kata Suzana

“Waalaikumusalam”jawap Puan Zuliza dan Encik Syafiq serentak.Mereka masih melihat kearah Eyyad minta penjelasan.

“Erm..Eyyad kenalkan ni papa and mama saya..mama papa ni Senior Zana kat kampus”kata Suzana

“Selamat berkenalan pak cik …mak cik”kata Eyyad sambil menyalam tangan Encik Syafiq dan hanya memberi senyuman kepada Puan Zuliza.

“Mama ..papa tolong hantar Zana ke kampus boleh?”rengek Suzana

“Tak boleh mama ngan papa nak dating ni ..mana boleh ganggu”kata Encik Syafiq

“Takpe saya hantar awak”sampuk Eyyad

“Tapi ..”

“Takpe saya hantar awak dengan selamat”sampuk Eyyad lagi

“Ok ..mama papa Zana balik dululah kalau macam tu”kata Suzana

“Eyyad jaga Zana baik-baik kalau terjadi apa-apa saya pancung kepala kamu”kata Encik Syafiq

‘Oi..garangnya..kalau dia jadi bapak mertua aku macam mana eh…ish Eyyad kau baru kenal dialah’bisik Eyyad

“Eyyad kenapa dengan awak ni..dah dekat planet mana ni.. jomlah”kata Suzana..Eyyad apa lagi merahlah muka sebab malu

“Pak cik ..mak cik saya pergi dulu eh.Asalamualikum”kata Eyyad cover malu

“Waalaikumusalam…”kata Puan Zuliza dan Encik Syafiq serentak”Hati-hati pandu kereta tu…jaga anak mak cik baik-baik”kata Puan Zuliza

“Baiklah mak cik”kata Eyyad lagi

Mereka terus keluar dari restoran tu.

……………….

Mereka hanya mendiamkan diri semasa bereda di dalam kereta.Radio di dalam kereta Eyyad memutarkan lagu Cry On My Shoulder

If you wanna cry

Cry on my shoulder

If you feeling your heart get colder

Yes I show you what real love can do

Kedengaran suara Suzana turut mengikuti rentak lagu

What Love can do

What love can do

Love can do

Selesai saja lagu itu bertukar lagu lain Eyyad bersuara

“Sedap awak nyanyi lagu kegemaran saya”kata Eyyad

“Ermm..awak dengar ke?”tanya Suzana

“Sapa tak dengar ..suara awak tu lagi kuat dari radio tu”kata Eyyad

“OO…tu lagu favourite saya …”kata Suzana

“Tu pun lagu favourite saya..tapi saya lagi suka lagu One thing nak dengar tak?”tanya Eyyad sambil mematikan radio ..Suzana hanya diam..tetapi Eyyad tetap menyanyi

I try play it cold

Girl when looking at you

I can never be brave

Cause you make my heart race 

Suara Eyyad amat merdu pada pendengaran Suzana..Lagu ini bagai ditujukan untuknya..eh Suzana ni 

perasan lebih.

.

So get out ..get out..get out of mind

I don idon don know what it is

Cause make my heart race

Tiba –tiba Eyyad berhenti menyanyi mungkin dah habis

“Lagu ni saya  tujukan untuk awak Suzana”kata Eyyad’Aku mimpi ke’bisik hati Suzana..Suasana diam seketika hingga Suzana bersuara”Eyyad berhenti kat kedai hadiah tu kejap”kata Suzana

“Kenapa pula?”tanya Eyyad

“Saya nak bagi hadiah ni kepada kawan saya “kata Suzana

“Oh …hari jadi siapa eh?”tanya Eyyad lagi

“Hari jadi kawan saya zaman kecil…dulu saya pos jer tapi sekarang ni dia ajak saya jumpa saya sebab dia sekampus dengan saya”kata Suzana

“Oh..”kata Eyyad sambil memberhentikan kereta di pangkin kereta

“Eyyad awak boleh tolong saya pilih hadiah tak…dulu ayah saya yang pilih sebab awak teman saya awak lah yang pilih”kata Suzana

“Eh..kenapa pula saya..awak pilihlah yang mana awak suka”kata Eyyad

“Masalahnya kawan saya tu lelaki”kata Suzana..Eyyad apa lagi panaslah muka sebab cemburu’Sabar Eyyad control macho sikit’getus Eyyad mengawal perasaan cemburu

“Ok jom saya pilih”kata Eyyad menahan getaran suara yang cemburu

…………..

“Ok ambil yang ni bagi dekat dia”kata Eyyad sambil memberi Teddy bear kepada Suzana

“Awak dia lelakilah”marah Suzan…mana tak marah semua yang dipilih oleh Eyyad perempuan jer yang minat pilih warna pinklah….teddy bearlah dan kuali pun dia nak ambil beri hadiah..Tiba-tiba Eyyad menyerahkan sesuatu kepada Suzana..cantik sangat bebola yang ada salji dalam tu dia ambil bola salji tu dua..  dua lagi bebola bentuk bintang yang ada pokok krismas

“Ni untuk awak …dan ni untuk saya dan yang bentuk bintang bagi kat kawan awak”kata Eyyad

“Apasal saya dan awak bentuk bulat?”tanya Suzana’Yey boleh hadiah free’kata Suzana dalam hati

“Saja…. Awak bagi dia yang bintang yer saya pun akan bagi yang bintang satu lagi untuk kawan saya juga”kata Eyyad

“Kalaulah kawan awak tu jodoh kawan saya mesti mereka terkejut sebab hadiah mereka sama kan”kata Suzana

“Tapi kalau awak jodoh saya lagi best”kata Eyyad selamba..Suzana hanya diam sebab malu..

Selesai membeli hadiah mereka terus ke kampus.

................

      Setiba saja Suzana di Midvalley,aku terus mencari kelibat seseorang.'Mana Yad ni ?Dia kata pakai baju biru'bisik  Suzana.Tiba-tiba matanya tertangkap lelaki yang berpakaian hijau membelakanginya..Dia terus ke sana.

"Erm..Awak ni Yad ker?"tanya Suzana.Lelaki itu mengganguk dan berpaling sambil berkata"Su"saat mata mereka bertembung,masing-masing kelu.

"Suzana ..jadi awaklah Su kawan saya?"tanya Eyyad memecahkan sunyi.Suzana hanya mengganguk

"Duduklah"kata Eyyad lagi apabila melihat Suzana berdiri.Suzana terus duduk

"Erm...selamat hari lahir Eyyad tak tahu pulak awak ni Yad kawan saya masa tadika tak sangka awak banyak berubah"

"Eleh awak tu banyak berubah masa tadika dulu ,kalau ada nak buli awak, awak balas.Sekarang dah baik sangat"kata Eyyad nada seloroh

"Awak tak tahu apa-apa jangan cakap banyak-banyak"tiba-tiba Suzana marah

"Relak ar..saya gurau jer la."kata Eyyad memujuk

"Tapi kan awak memang berbezalah masa awak empat tahun dulu.Dulu awak selekeh sekarang dah cantik "kata Eyyad.Suzana apa lagi blusing arr..

"Erm awak pun dulu bukan main montel dah la penakut saya yang tiga tahun pula lindung awak "kata Suzana sambil gelak.Eyyad bingung

"Apa maksud awak tiga tahun bukan awak empat tahun ker?Budak tiga tahun tak dibenarkan masuklah"

"Eh..awak dah lupa ker saya ni anak pengurus tadika tu la.."

"Awak malunya saya .Tak sangka orang yang lindung saya masa tadika dulu ialah awak yang tiga tahun."kata Eyyad(muka dah merah padam menahan malu)Suzana hanya gelak

"Awak ingat tak masa saya beri nombor telefon dekat awak?"tanya Eyyad

"Ingat"kata Suzana

"Saya ni memang kagum dengan awak masa tu sebab awak boleh ingat nombor telefon mummy saya dalam masa satu hari jer..padahal saya tak ingat pun "kata Eyyad

"Erm..awak sebenarnya mummy awak dan mama saya berkawan baik .Mummy awak selalu call saya nak tanya khabar pada saya.Sebab tu saya ingat nombor telefon mummy awak"kata Suzana seraya sengih nampak gigi

"Sebab tu la masa saya nak naik darjah satu mummy suruh saya belajar silat?"tanya Eyyad.Suzana hanya mengganguk

"So macam mana sekarang dah tak lembik ker?"perli Suzana

"Awak tahu tak mama saya tak bagi saya makan kalau saya tak belajar silat?Tengok badan saya dah kurus macam cicak"kata Eyyad merajuk

"Alabubububu..jangaklah mengajuk.Awak dah kacak dah pun"kata Suzana

"Jadi awak nak kahwin tak dengan Cicak kobeng yang kacak ni?"tanya Eyyad

"Tak naklah"kata Suzana.Jelas wajah Eyyad yang ceria tadi berubah menjadi masam"Kalau takde yang masuk meminang macam mana saya nak terima orang tu?Tak kan saya nak pergi meminang orang tu?"kata Suzana lagi.Eyyad apalagi melompat dari kerusi.Orang ramai yang melihatnya hanya mengeleng.Suzana hanya memberi senyuman kepada mereka (malu beb)

"Awak kenapa lompat tak malu ker?"tanya Suzana

"Malu"kata Eyyad

"Jom keluar dari tempat ni"kata Suzana.Eyyad hanya senyum sampai telinga

.....................................

Dengan sekali lafaz jer Eyyad dan Suzana sah jadi suami isteri .

Mereka berharap sangat yang mereka akan bahagia hingga ke akhir hayat ....amin..

Tamat...

sorry sebab saya buat penamat yang pendek....Mirah letah dah nak menulis lepas ni nak buat kisah lain pulak mugkin pasal kawan mirah yang namanya Ecoh...hihihi kalau tuan punya badan baca cerpen ni sorry